psy to naśladowcy

Badania ujawniają, że psy to naśladowcy

[Data: 2007-05-02]

Badacze korzystający ze środków finansowych UE wykazali po raz pierwszy, że zwierzęta są zdolne do selektywnego naśladownictwa. Naukowcy dowiedli, że psy nie tylko potrafią naśladować inne psy, lecz że zależnie od okoliczności decydują o tym, czy rozpocząć naśladowanie, czy też nie.

Czasopismo “Current Biology” opublikowało w Internecie informacje na temat tych prac, finansowanych w ramach projektu EDICI (Evolution, Development and Intentional Control of Imitation) ze środków szóstego programu ramowego (6. PR).

Podczas eksperymentu w pojemniku umieszczono pożywienie, do którego psy nie miały bezpośredniego dostępu; aby dostać jedzenie, musiały ściągnąć w dół drewniany drążek. Najłatwiejszy sposób manewrowania drążkiem przez psy polegał na chwytaniu go zębami, a kiedy ten system zaprezentowano bez pokazania jak on działa, większość psów automatycznie ściągało pożywienie pyskiem i dostawało nagrodę.

Głównym bohaterem tego doświadczenia była dwuletnia suka rasy border collie wabiąca się Guinness, która jest własnością kierującej badaniami Friederike Range z Uniwersytetu Wiedeńskiego. Guinnes była tresowana przez naukowców, jak ma manewrować drążkiem przy pomocy łapy, a nie pyska.

Podczas jednego eksperymentu 19 badanych psów obserwowało, jak Guinness posługuje się łapą w celu ściągnięcia drążka i zdobycia pożywienia. – Kiedy przyszła kolej na badane psy, byliśmy zupełnie zaskoczeni – powiedziała dr Range. – Większość badanych psów nie użyła zębów, lecz posłużyła się łapami, dokładnie tak jak pokazała im Guinness. Bez tego pokazu z pewnością wybrałyby skuteczniejszą metodę chwytania drążka zębami.

Podczas drugiego eksperymentu 21 psów obserwowało, jak Guinness posługuje się łapą, aby ściągnąć drążek. Tym razem jednak miała ona piłeczkę w pysku. Gdy przyszła kolej na badane psy, większość z nich ściągnęła drążek zębami.

– Stworzyliśmy tutaj sytuację, w której wydaje się zupełnie logiczne, że Guinnes posługuje się łapą, ponieważ nie chce upuścić piłeczki – wyjaśniła dr Range. Innymi słowy, w przypadku, gdy psy mogły zobaczyć, że Guinnes posługuje się łapą, a nie pyskiem (tj. miała piłeczkę w pysku), psy wybrały łatwiejszą metodę ściągnięcia drążka. Jednakże wówczas, gdy Guinnes nie miała piłeczki w pysku, psy przypuszczały, że musi być inny powód posłużenia się łapą, stąd naśladowały jej zachowanie.

– Za pomocą naszego eksperymentu mogliśmy po raz pierwszy wykazać, że psy potrafią naśladować inne psy – powiedziała dr Range. Poprzednie badania wykazały, że małe dzieci mają również umiejętność selektywnego naśladownictwa.

Kolejnym wyzwaniem dla naukowców ma być ustalenie, czy inne zwierzęta również posiadają tę umiejętność, a jeżeli ogranicza się ona jedynie do psów, to czy jest to wynik ewolucyjnej historii ich udomowienia czy też efekt ich rozwojowego tresowania przez ludzi.

Więcej informacji na stronach internetowych:
http://www.current-biology.com/
http://www.univie.ac.at/edici/index.htm

Kategoria: Projekty
Źródło danych: Czasopismo “Current Biology” i Uniwersytet Wiedeński
Referencje dokumentu: Range, F. i in. (2007) Selective imitation in domestic dogs. Wydanie internetowe czasopisma “Current Biology”, 26 kwietnia 2007 r.
Indeks tematyczny: Koordynacja, wspólpraca; Nauki biologiczne; Badania Naukowe

RCN: 27601

http://cordis.europa.eu/fetch?CALLER=EN_NEWS&ACTION=D&DOC=13&CAT=NEWS&QUERY=012d08426b21:d4b8:5375c9d8&RCN=27601

Authors

Related posts

Top