Gołąb grzywacz

Gołąb grzywacz (grzywacz) (Columba palumbus L., 1758) – średni ptak wędrowny z rodziny gołębiowatych, największy z krajowych gatunków gołębi. Zamieszkuje całą Europę, zachodnią Azję oraz północno-wschodnie Himalaje i Maghreb. Przeloty w marcu – kwietniu oraz wrześniu – październiku.

Cechy gatunku
Upierzenie niebieskopopielate z metalicznie zielonymi bokami szyi, na której znajdują się dwie białe plamy (z daleka widoczne), które razem z białymi przepaskami na przegubach skrzydeł są cechą charakterystyczną tylko dla tego gatunku. Gardło i pierś różowawe. Latają dość szybko i zwinnie, ale bardziej ociężale od innych gołębi. Odzywają się rzadko. Głos grzywacza to niskie w tonie, wielosylabowe gruchanie z akcentem na drugą sylabę, przy czym cechą charakterystyczną jest w nim bardzo wyraźny brak głoski „r”.
Wymiary średnie
dł. ciała ok. 41-43 cm
rozpiętość skrzydeł 75 cm
waga ok. 400-600 g.
Biotop
Występuje na terenie całej Polski. Jego naturalnym biotopem są prześwietlone lasy liściaste i mieszane, lecz przystosował się też do życia w krajobrazie rolniczym – parkach, ogrodach, śródpolnych zadrzewieniach i alejach. Na wschodzie kraju rzadszy niż na zachodzie, gdzie popularny jest nawet w miejskich parkach.
Gniazdo
Przynajmniej 3 m nad ziemią, na drzewie, rzadziej krzewie bądź budynku. Zbudowane z cienkich i suchych gałązek, przypomina rodzaj płytkiego „talerza” o średnicy 25-35 cm. Budowę poprzedza charakterystyczny lot tokowy: ptak leci stromo w górę głośno klapiąc skrzydłami, a następie opada lotem szybowcowym.

hastagi na stronie:

#gruchanie gołębia mp3 #gołąb grzywacz

Authors
Top